ความทรงจำอ่อนไหวอ่อนหวานของน้องบัว

3ปีที่แล้ว ฉันเจอช๊อคกี้ที่จตุจักร ฉันไม่ลังเลใจเลย ที่จะซื้อแกมา

แกน่ารัก และมีสีขนที่พิเศษไม่เหมือนใคร มีลายสร้อยสีน้ำตาลดำ ขลับกลางข้างลำตัว

ช๊อคกี้กินเก่งมาก ชอบกินยอดหญ้าอ่อนๆ และใบกระถิน

อาหารเม็ดก็ชอบ สรุป ช๊อคกี้มีความสุขกับการกินมาก

ทุกๆวัน ฉันจะรีบปั่นจักรยานกลับมาจากวิทลัย เพราะฉันรู้ว่าช๊อคกี้รอฉันอยู่

เพราะฉันมีช๊อคกี้...ฉันจึงไม่เหงา ไม่เศร้า เพราะฉันต้องการแก และแกต้องการฉัน

วันเวลาผ่านไป..ฉันเรียนจบ มีงานทำ

ช๊อคกี้มีสามี 2 ตัว มีลูก3คอก และมีลูกสาวที่เลี้ยงดู1ตัวชื่อดุจดำ

ช๊อคกี้มีเพลงประจำตัวที่ฉันจะร้องให้มันฟังทุกครั้งที่จะหอมมัน

ช๊อคกี้ชอบทำเป็นเหมือนดูทีวี ดูหนังรู้เรื่องทุกครั้ง

ช๊อคกี้บ้ากล้องมาก ทุกครั้งที่เรียกช๊อคกี้ มันก็จะหยุด สงบ และจ้องมองที่กล้อง

ช๊อคกี้ไม่เคยให้ฉันกอดได้เลยซัก5วินาที เพราะแกจะดิ้นและข่วน

เหมือนโดนรุมโทรม

และแกก็จะทำหน้าเซ็งๆเบื่อๆทุกครั้งไป

แต่ฉันก็ยังรักแก เพราะมีแกเท่านั้นที่ไม่เคยทิ้งฉันไปไหน

ช๊อคกี้มักจะแรดเป็นพิเศษ..ตาจะวาว และคึกคักทุกครั้งที่ได้อยู่ใกล้กระต่ายตัวผู้

เช่น  ฟี่ฟี่   ลูกชาย   และไอ้เหี้ยม

และเป็นฝ่ายเริ่มต้นไปขี่ตัวผู้ก่อน

พอดุจดำโต ช๊อคกี้ก็เริ่มรู้จักกินข้าวสวย   หาหนังยางสติ๊กกิน  ขนมปัง ใบกระเพรา และแย่งของกินทุกๆอย่างก่อนดุจดำ

จนดุจดำ..กลายเป็นกระต่ายที่หุ่นดี และกินผักไม่เป็นสักอย่าง นอกจากกล้วยน้ำว้า

วันที่สโนว์ไวท์มาอยู่ด้วย ช๊อคกี้ก็รักและยอมให้สโนว์ไวท์ซบ

เวลาฉันทำกับข้าวก็ชอบแอบมอง และทำจมูกฟุดฟิด

จนกระทั่งวันนั้น..วันที่เราย้ายบ้านกัน เหมือนแกจะอยู่ในแท็กซี่นานเกินไป จนหายใจไม่ออก และช๊อกในเวลาต่อมา

ทุกนาทีที่อยู่ในรถ ฉันรู้สึกดีมากๆเลย ที่แกกระโดดมาซุกที่อกฉัน มาซบที่ตักฉัน เพราะแกไม่เคยให้ฉันได้กอดนานขนาดนี้เลย

ฉันมีความสุขมาก รักแกมาก ฉันนึกว่าแกแค่เมารถเท่านั้น

ฉันขอโทษนะ..ที่พาแกไปหาหมอช้าเกินไป

ฉันไม่น่ามัวแต่คอยดูอาการแก ฉันน่าจะบอกแท๊กซี่ให้เปิดกระจกรถให้แก

ถ้าแกได้รับออกซิเจนเร็วกว่านี้  แกคงไม่เป็นไร

ช๊อคกี้..แกรู้ไหมว่าฉันทรมานแค่ไหน ที่เห็นแกชัก

เห็นหมอฉีดยาให้แก เห็นหมอปั๊มหัวใจช่วยแก

และเห็นหมอส่ายหน้าให้ฉันช้าๆ

ฉันขอโทษนะ..ขอโทษจริงๆที่ดูแลแกไม่ดีเลย

หลับให้สบายนะช๊อคกี้..ฉันฝังแกไว้ในวัด

แกจะได้วิ่งเล่นตามทุ่งหญ้า มองเห็นน้ำสวยๆในบึง

ได้ยินเสียงพระสวดทุกวัน

และอยู่ใกล้ๆร่มโพธิ..จะได้ไม่ร้อนนะ

 

 

ช๊อคกี้..ฉันรักแกว่ะ

เรามีเพื่อนคนหนึ่ง สนิทกันตอนทำงานด้วยกัน ก็เลยชวนมาอยู่ หอเดียวกะเรา เพราะเห็นว่าใกล้ที่ทำงานด้วย  หอเก่าเพื่อนคนนี้ทั้งไกล และเปลี่ยวจากที่ทำงานมาก วันที่ย้ายมา เราก็ไปช่วยขนของ ขึ้นแท๊กซี่ แล้วก็ขนเข้าห้องมัน ทำทุกอย่างเท่าที่เราจะช่วยได้

 

เห็นไม่มีน้ำกิน เราก็เอาน้ำที่กรอกแล้วมาให้1ขวด  เอากระติกน้าคิตตี้มาให้ยืม (ตั้งแต่ย้ายมาอยู่2เดือนก็ไม่เคยเอามาคืน จนเราต้องไปทวง มีการบอกเราว่าไม่ได้ใช้นะ เลยฝุ่นเขรอะ )

 

น้ำที่ห้องไม่มีกิน ก็โทรมาหาเรา บอกให้เอาน้ำมาให้1ขวด เดี๋ยววันหลังจะเอาไปคืน เราก็เอาขึ้นไปให้ เพราะเห็นมันบอกไม่สบาย (แต่ขึ้นไปแล้วก็ดูปกติ ไม่เห็นจะเจ็บหนักอะไร) ตั้งแต่วันนั้นมาก็ไม่มีขวดน้ำสักขวดมาคืนเรา

 

 เตารีดไม่มี เดินมายืมเราที่ห้อง เราก็ให้ยืมแต่ไม่เคยเอามาคืน เราต้องเดินไปทวงที่ห้องมันทุกครั้งล่าสุดเอาไป 3 อาทิตย์ เราไปเอาเตารีดคืนแทบร้องกรี้ดเลย เพราะสายพันเป็นเกลียวจนสายไฟทะลักออกมา ครั้งต่อไปมันมายืมอีก เราบอกว่าเอาไปเปลี่ยนสายไฟ มันก็ถามเราอยู่นั่นแหละว่าซ่อมเสร็จรึยัง เราไม่เข้าใจเลยว่าคนที่เงินเดือนหมื่นต้นๆเนี่ย ไม่มีปัญญาซื้อเตารีดเลยเหรอ

 

และทางออกของมันก็คือ ไปยืมเตารีดเพื่อนสนิทเราแทน!! เพื่อนเราก็เลยซวยไป เจอเหมือนเราเลยจริงๆ

 

ทุกวันเราจะทำกับข้าวกินกับแฟนเรา2คน(ก็ไม่เยอะล่ะนะ พอดีกิน2คนจริงๆ) วันนั้นแฟนเรายังไม่กลับมาจากที่ทำงาน เราหิวข้าว รอกินกะแฟนไม่ไหว ก็เลยแบ่งส่วนของเรา ใส่จานมากินก่อนเราก็ถือไปนั่งกินที่ห้องเพื่อนสนิทที่คบกันมาตั้งแต่ประถม  บังเอิญมันแวะมาที่ห้องเพื่อนเราเหมือนกัน

 

แล้วเห็นเรากินข้าวอยู่ ก็พูดทำนองว่า ยังไม่ได้กินข้าวเลย(ทั้งที่เลิกงานมา ก็ผ่าน7-11/ผ่านร้านข้าวแกง) มันก็แย่งจานเรามากินข้าว อารมณ์ทำเหมือน ชิมนั่นแหละ แต่ซักพักเราเห็นว่ามันเริ่มไม่ได้แค่ชิมแล้ว เราเลยแย่งจานคืนมา มันก็ทำท่าจะแย่งจานไปกินอีก เฮ่อ!!คิดดูสิ มีคนแบบนี้จริงๆรึเนี่ย

 

แต่ที่หนักกว่านั้น!!!เท่าที่เคยเจอมา วันนั้นเรานั่งกินข้าวกับแฟนอยู่ในห้อง ก็มีเสียงเคาะประตูที่หน้าห้อง ปรากฎว่าเป็นมันอีกแหละ พอมันเห็นเรากินข้าวกันอยู่มันก็พูดว่า "หิวจัง " แล้วมันก็เดินไปหยิบจาน แล้วตักข้าวกินหน้าตาเฉยเลย พอกินเสร็จแล้วก็เอาจานไปวางที่อ่างล้างจาน แล้วบอกว่า" อิ่มแล้ว" แล้วก็ทำเป็นชวนคุยนั่น นี่สัก2-3 นาที แล้วก็บอกว่า" ไปแล้วนะ..ง่วงนอน"

 

 เวลามันเลิกงาน มันจะมาแวะที่ห้องเราก่อน เพื่อนั่งดูTV ทั้งๆที่ห้องมันก็มีTVเหมือนกัน ซื้อขนม ซื้อของกินอะไรมาจาก7-11 ก็ไม่เคยชวน นั่งกินและนั่งดูTVอย่างสบายเฉย

 

เห็นห้องเรามีคอม2เครื่องก็ทำท่าจะขอ (จะบ้าเรอะ สเปคระดับเทพ ไม่ใช่คอม4-5พัน)

 

กับเพื่อนสนิทเราก็โดนนะ ประมาณว่า มันทำมายืมมาม่า เพื่อนเราก็เลยบอกว่า"เออ..แกหยิบเอาเลย" สรุป มันได้ทั้งมาม่าและนม1กล่อง และไม่เคยเอามาคืนเพื่อนเราเลย

 

เห็นเพื่อนเรามีขนมอยู่ในห้อง ก็ปรี่ไปแกะมากิน ไม่ขอ ไม่ถาม อะไรทั้งสิ้น..เพื่อนเรานี่เหวอ!!เลย

 

ทุกวันนี้..เรากับเพื่อนสนิทเรา ต้องตั้งรหัสลับในการเคาะประตูกัน ถ้าไม่เคาะแบบนี้ล่ะก็..เป็นมันแน่ๆ

 

แต่ที่เรายัวะ..ล่าสุดคือเมื่อวาน มันmailมาให้เราเช็คตารางสอบซ่อมมสธ.ให้ เพราะที่ทำงานมัน เข้าNetไม่ได้ เราก็ไปค้นให้ทั้งๆที่ไม่เคยเข้าเว็บนี้เลย ก็ไปเจอการสนทนาถาม-ตอบเรื่องตารางสอบซ่อม เราเลยไปCoppyแล้วส่งไปให้มัน มันก็ส่งmailหลับมาว่า "อะไรของแก ไม่เข้าใจเลย อะไรเนี่ย"

 

เราก็เลยตอบไปว่า "จริงๆแล้วเรื่องนี้เป็นเรื่องของแก แกน่าจะเข้าใจดีที่สุด ในเมื่อฉันพยายามช่วยหาให้แกแล้ว แกยังไม่เข้าใจ แกก็ควรพยายามไปร้านNetและพยายามหาด้วยตัวเองจะดีกว่านะ เพราะแกคงเข้าใจมากกว่า คนที่ไม่เคยเข้าเว็บมสธ.เลย"

 

 

เรื่องนี้สอนให้รู้ว่า"ฉันจะพยายามเลี่ยงเจอแกให้มากที่สุด ให้ตายเหอะ"

 

 

 

ฟ้ากว้าง

แล้วกว้างแค่ไหน?

กับความรู้สึกที่ฉันส่งไป

เธอจะรับรู้ได้ไหม..อยากรู้จริง..

ฟ้ากว้างกว่าสี่ห้องของหัวใจ

กว้างเกินกว่าความห่วงใย

ในทุกสิ่ง

เธอจะลืมกันไหม..อยากรู้จริง

ฟ้านิ่ง..

ไม่ระบุความจริงให้เข้าใจ

 

 หากรัก..แล้วร้างลา

หากสัญญา..แล้วลาไกล

หากรักไร้..ความจริงใจ

ต่อแต่นี้ไป...

ไม่ขอรักใคร..ไหนอีกเลย

 

 

 

ฉันอยากมีเวลา

เพื่อที่จะ..ได้อ่อนไหวบ้าง

ได้รู้สึกว้าเหว่..

เมื่อความเหงาวิ่งเปลี่ยวเปล่าไปมา

อยู่ในโลกแห่งความฝัน..

เพื่อที่จะระลึก..

คณึงถึงสิ่งต่างๆที่พ้นไป

อย่างช้า..

และเมื่อฉันลืมตา

ทุกสิ่งรอบกาย..

จะมีความหมายกว่าทุกวัน

ขอให้ฉันมีความสุข..

 

 

 เนื้อเพลง: ใช้ทั้งชีวิตไว้คิดถึงเธอ(ฟิลม์ รัฐภูมิ)

อัลบั้ม: Phenomenon

เวลากลางคืน ก่อนหลับตานอน ก็ยังคิด ถึงเธอ จับหัวใจ
เวลาที่เหงา ก็เปิดฟังเพลง ที่เป็นเพลงของเรา อยู่เรื่อยไป
ก็ยังใช้ชีวิต อยู่ไปวันๆ ยังฝันว่าเธอ อยู่ข้าง กาย
ทุกความทรงจำ ยังเก็บเธอไว้ ไม่ลบเลือนไป สักที

อยู่ตรงนั้น ก็หวังว่าคงมีความสุขดี
เเต่ว่าคน ที่อยู่ตรงนี้ ไม่เคยลืมเธอ ได้เลย

หนึ่งลมหายใจ ที่เธอใช้เพื่อคิดถึงกัน
ในเวลาสั้นๆ ก็คงไม่นาน เเล้วเธออาจลืม ฉันไป
เเต่ลมหายใจ เข้าออกของฉัน นั้นยังไม่เคยมีใคร
ได้โปรด รู้ไว้ สักนิด มีคนใช้ทั้งชีวิต เพื่อคิดถึงเธอ

ไม่ว่าตัวเธอ จะห่วงใยใคร ใจฉันก็ยังห่วงเเค่ เธอ
หากเธอมีใคร ที่คอยดูแล เป็นความรักแท้จริง ที่ได้เจอ
หากว่าเธอไปดี ก็คงดีใจ เเต่ถ้าไม่ มีใครอยู่ข้าง เธอ
รักฉันยังคง รออยู่เสมอ เก็บไว้ให้เธอผู้เดียว

อยู่ตรงนั้น ก็หวังว่าคงมีความสุขดี
เเต่ว่าคน ที่อยู่ตรงนี้ ไม่เคยลืมเธอได้เลย

หนึ่งลมหายใจ ที่เธอใช้ เพื่อคิดถึงกัน
ในเวลาสั้นๆ ก็คงไม่นาน เเล้วเธออาจลืม ฉันไป
เเต่ลมหายใจ เข้าออกของฉัน มันยังไม่เคยมีใคร
ได้โปรด รู้ไว้ สักนิด มีคนใช้ทั้งชีวิต เพื่อคิดถึงเธอ

เเละความเป็นจริง ส่วนลึกในใจ ยังคงรอคอย อย่างมีหวัง
หากว่าเธอเสียใจ ให้ รู้ ยัง มี ฉัน ที่ รอ อยู่..

หนึ่งลมหายใจ ที่เธอใช้ เพื่อคิด ถึงกัน
ในเวลาสั้นๆ ก็คงไม่นาน เเล้วเธออาจลืม ฉันไป
เเต่ลมหายใจ เข้าออกของฉัน มันยังไม่เคยมีใคร
ได้โปรด รู้ไว้ สักนิด มีคนใช้ทั้งชีวิต เพื่อคิดถึงเธอ

ได้โปรดรู้ไว้สักนิด ว่าวันนี้ ฉันใช้ชีวิต ไว้เพื่อรัก เธอ..

ใช้ทั้งชีวิต....ไว้คิดถึงเธอ - ฟิล์ม